آسمان

سلام.
به نظر شما عشق به امامان و معصومین و تمامی پیامبران و فرستادگان خداوند متعال به خاطر چیست؟
چرا ما اینقدر برای آنها ارزش قائل هستیم؟
آیا به این دلیل نیست که آنها راهنمای ما شدند که خداوند را پیدا کنیم؟
خداوند آنها را فرستاد تا کمکی باشند برای اینکه بندگانش راهشان را پیدا کنند و به آغوش او باز گردند.
خداوند در قرآن خطاب به حضرت محمد(ع) می گوید ای محمد تو فقط نشانه هستی.امام حسین (ع) مانند تمامی فرستادگان و بندگان بزرگ خداوند خودش را به خدایش سپرده بود تا خدای مهربان که به خیر و صلاح بندگانش آگاه است خود بهترین تقدیر و بهترین سرنوشت را برایش رقم زند.
این یعنی بندگی و امامان و معصومین از بهترین بندگان خداوند هستند.
یکی از اسمهای زیبای خداوند (قادر) است و در این شکی نیست که وقتی امام حسین (ع)دعای عرفه را بر لب زمزمه می کرد و خود را به خدایش می سپرد خداوند سرنوشتی را که بهترین خیر و صلاح امام حسین(ع) بوده است را رقم زده.یک لحظه تامل کنید. . . آیا خداوند نمی خواست امام حسین(ع) تا ابد سر مشقی بزرگ و فراموش نشدنی برای بشریت باشد؟مگر او نشانه نبود؟نشانه ای بزرگ و سرمشقی بزرگ برای بندگی زیستن و از دنیا رفتن آنگونه که خداوند صلاح می داند!
آیا این برای خداوند دردناک است که بنده اش آنگونه به او ایمان داشته باشد و  آنگونه زندگی کند و حتی مرگش بزرگترین نشانه باشد برای رسیدن بشریت به خدا؟
آیا خداوند خوشحال نیست؟؟؟!!!